Nowa Zelandia w skrócie

Nowa Zelandia – oficjalna nazwa w języku angielskim New Zealand, a w maoryskim Aotearoa (co w tłumaczeniu znaczy Kraj Długiej Białej Chmury) położona jest na wyspach południowo-zachodniego Pacyfiku. Największe z nich to Wyspa Północna i Wyspa Południowa. Ponadto do Nowej Zelandii należą Wyspa Stewart, Wyspy Chatham i inne małe wyspy i terytoria zamorskie.

Stolicą kraju jest miasto Wellington (200 tys. mieszkańców) położone na Wyspie Północnej. Inne duże miasta to Auckland (500 tys. mieszkańców) również na Wyspie Północnej i Christchurch (400 tys. mieszkańców) na Wyspie Południowej.

Językiem urzędowym jest język angielski, w użyciu także język maoryski.

Powierzchnia całkowita kraju wynosi  268,6 tys. km² i zamieszkuje go 4 mln mieszkańców.

Rozciągłość Nowej Zelandii z północy na południe wynosi ok. 1500 km, a ze wschodu na zachód ok. 200 km.

Powierzchnia wysp jest górzysta. Wzdłuż Wyspy Południowej ciągną się Alpy Południowe z najwyższym szczytem Mt Cook (3754 m npm). Na Wyspie Północnej występuje szereg pasm górskich. Naturalną szatą roślinną są wiecznie zielone lasy podzwrotnikowe porastające większą część kraju. Kraj charakteryzuje się zróżnicowanymi krajobrazami  i znany jest z pięknych malowniczych pejzaży – rozległe łańcuchy górskie, lodowce, głębokie fiordy, jeziora, regiony wulkaniczne, czynne wulkany, parujące gejzery, malownicze równiny, subtropikalne lasy deszczowe, rozległe piaszczyste plaże.

Nowa Zelandia jest regionem niespokojnym pod względem geologicznym. Występujące tutaj zjawiska geotermalne, sejsmiczne, trzęsienia ziemi i wybuchy wulkanów są efektem ścierania się dwóch płyt tektonicznych położonych pod terytorium Nowej Zelandii.